Siyah/Beyaz vs Renkli

Eraserhead 1977 yılında çekilen korku filmi. Zaten eskilerden de farketmiştim de ben bu siyah beyaz filmleri ayrı bir sevdim. Sanki o zamanda renk yokmuş gibi, tasavvur edemiyorum, aklım almıyor izlerken o renkleri. Sadece iki renk var bir siyah bir de beyaz.

Eraserhead’i izlerken aklıma bir fikir geldi, yahu artık androphone olduk gidiyoruz renkli tv.lerin yanında bir de evlerimizde sadece ve sadece siyah/beyaz severler için, günümüz filmlerini, dizilerini, klipleri, kişileri ve olayları ne derseniz deyin “renkli ne varsa gözümüze görünen” siyah beyazını gösterecek şekilde sunsalar önümüze.

Vestel, arçelik, sony, lg, samsung vs evet renkli tv.lere entegre edilmesin, ayrı bir tv olsun ve bu fikir biraz da geliştirilsin ve etkileyici bir reklamla tüketiciler güdülensin ve ihtiyaç çıksın ortaya.

Sayısal yayınların başlamasına kadar televizyon izleyicisi sadece alıcı durumunda idi. Sayısal yayınlar sayesinde kullanıcının etkileşime geçmesi süreci başladı. İzleyicilerin sürekli alıcı olması, televizyonun kolay ulaşılabilir bir “kaynak” olması, kullanılan etkili görsel ve işitsel öğelerle etkisinin yüksek olması, birçok aydının televizyona soğuk bakmasına neden oldu. Günümüzde televizyon yayıncılığının ilk amacı, reklam ve ticaret üzerine kuruludur. Ancak toplumda psikolojik etkisi de oluşmuş ve televizyon bağımlılığı olarak tabir edilen bir rahatsızlık ortaya çıkmıştır. (http://tr.wikipedia.org/wiki/Televizyon)

Gel gelelim gerçeğin komik yanına, reklam ve ticaret üzerine yaratılan bir kara kutu nihayetinde tv bağımlılığına yol açması çok da kötü değil, gelelim bu bireylere bir de siyah/beyaz algısı yaratalım.

Bence güzel olur 🙂